ನಿಜ, ಅರುಣ್ ಪುತ್ತಿಲರನ್ನು ಭಾಜಪಕ್ಕೆ ತರುವ ವೇಳೆಗೂ ಒಂದಷ್ಟು ಕಿತ್ತಾಟಗಳಾಗಿವೆ, ಅದಾಗಲೇ ಹೇಳಿದಂತೆ ಅರುಣ್ ಪುತ್ತಿಲರನ್ನು ಹೊರಗಿಟ್ಟರೆ ನಷ್ಟ ಆಗುತ್ತದೆಂಬ ಕಾರಣದಿಂದಲೇ, ಅವರು ಭಾಜಪಕ್ಕೆ ಅಡಿಯಿಡುವಾಗ ಅವರನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಮನಸ್ಸಿಲ್ಲದವರೂ ಸುಮ್ಮನೆ ಕುಳಿತಿದ್ದಾರೆ ಹೊರತು, ಹಿಂದು ಸಮಾಜ ಒಡೆಯುತ್ತದೆ, ಅದು ಒಂದಾಗಿಯೇ ಇರಬೇಕೆಂಬ ಉದಾತ್ತ ಚಿಂತನೆಯಿಂದ ಏನೂ ಅಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಆ ವೇಳೆಗೇ ಅನೇಕರಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಗಿದ್ದ ವಿಚಾರ.

ತನ್ಮಧ್ಯೆ, ಪುತ್ತಿಲರನ್ನು ತಮ್ಮ ಗುಂಪಿಗೆ ಸೇರಿಸಿದಂತೆ ಮಾಡಿ, ಅವರಿಂದಾಗುವ ಅಷ್ಟೂ ಲಾಭವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡು ನಂತರ ಅವರ ವರ್ಚಸ್ಸನ್ನೂ, ಜನಾನುರಾಗವನ್ನೂ ಮರೆಮಾಡುವ ಯೋಚನೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಲವರಿರುವುದನ್ನು ಅರುಣ್ ಪುತ್ತಿಲ ಅರಿಯದಷ್ಟು ಮುಗ್ಧರಲ್ಲ ಎನಿಸುತ್ತದೆ.
ಅಂದಿನಿಂದ ಇಂದಿನವರೆಗೂ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರ ಮಧ್ಯೆ ನಿರ್ಮಾಣವಾದ ಕಂದಕ ಹಾಗೆಯೇ ಬೆಳೆದುಬಂದಿದೆ. ಪುತ್ತಿಲರನ್ನು ಪಕ್ಷಕ್ಕೆ ಬರಮಾಡಿಕೊಂಡವರೂ ಈ ಕಂದಕ ಮುಚ್ಚುವ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಯಾರೂ ಮನಸ್ಸು ಮಾಡಿಲ್ಲ. ಕೆಲವರಿಗಂತೂ ಕಂದಕ ಇರುವುದೇ ಒಳ್ಳೆಯದೆಂಬ ಭಾವನೆ ಇದ್ದಂತಿದೆ.

ಯಾಕೆಂದರೆ ಹೀಗೆ ಕಂದಕವೊಂದಿದ್ದರೆ ಮಾತ್ರ ಬೇಕಾದಾಗ, ಅರ್ಥಾತ್ ಚುನಾವಣೆ ಬಂದಾಗ ಕಾಲುಸಂಕವೊಂದನ್ನು ಹಾಕಿ ಆಚೀಚೆ ನಡೆದಾಡುವುದು, ಬೇಡದಾಗ ಕಾಲುಸಂಕವನ್ನೆತ್ತಿ ಎಸೆದು ನಮಗೂ ಅವರಿಗೂ ಸಂಬಂಧವೇ ಇಲ್ಲ ಎಂಬಂತೆ ಇರುವುದಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯ..!

ಹಾಗೆಂದು ಹಿಂದೂ ಸಮಾಜದ ಬಗೆಗೆ ನಿಜಕಾಳಜಿಯಿರುವ ಅನೇಕರಿಗೆ ಈ ಪ್ರಕರಣದಿಂದ ನೋವಾಗಿದ್ದು ಸತ್ಯ.
ಮೊದಲೇ ಹತ್ತು ಹಲವು ದಾಳಿಗಳಿಂದ ಹಿಂದೂ ಸಮಾಜ ನಲುಗುತ್ತಿದೆ. ಇದರ ಮಧ್ಯೆ ಹಿಂದೂ ಸಂಘಟನೆ, ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ನಡುವೆಯೇ ಈ ಭಿನ್ನಮತಗಳು ಬೆಳೆದುಬರುತ್ತಿದ್ದರೆ ನಷ್ಟವಾಗುವುದು ಪಕ್ಷಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಹಿಂದೂ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಮರೆಯಬಾರದು. ಯಾಕೆಂದರೆ ಈ ಎಲ್ಲಾ ವ್ಯವಹಾರಗಳಲ್ಲಿ ಬಲಿಪಶುಗಳಾಗುತ್ತಿರುವುದು ಕಾರ್ಯಕರ್ತರು. ಒಂದೆಡೆ ಪುತ್ತಿಲರನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದು ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ಅವರನ್ನು ಮೂಲೆಗುಂಪಾಗಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನ ನಡೆಸುವುದು. ಚುನಾವಣೆ ಬಂದಾಗ ಹೆಗಲಿಗೆ ಹೆಗಲು, ಚುನಾವಣೆ ನಂತರ ಮುಯ್ಯಿಗೆ ಮುಯ್ಯಿ.. ಇಂತಹ ಘಟನೆಗಳು ಒಟ್ಟು ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಬಗೆಗೇ ಕಾರ್ಯಕರ್ತನಲ್ಲಿ ಜಿಗುಪ್ಸೆ ತರುವುದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ. ಆಗ ಶಿಥಿಲಗೊಳ್ಳುವುದು ಹಿಂದೂ ಸಂಘಟನೆ..!

ಭಾಜಪಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ನಂತರವೂ ಅರುಣ್ ಪುತ್ತಿಲ ಅವರು ತಮ್ಮ ಪುತ್ತಿಲ ಪರಿವಾರದ ನೆಲೆಯಿಂದಲೇ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಹೀಗಿರುವಾಗ ಪಕ್ಷಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ್ದರಿಂದ ಅವರಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ಲಾಭವೇನೂ ಆದಂತಿಲ್ಲ. ತಾವು ಇಷ್ಪಡುವ ‘ಮೋದೀಜಿಯವರಿಗಾಗಿ’ ದುಡಿಯುವ ಅವಕಾಶ ಅವರಿಗೂ ಅವರ ಜತೆಗಾರರಿಗೂ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದಷ್ಟೇ ಲಾಭ..! ಹಾಗಾಗಿ ಪಕ್ಷದಲ್ಲೇ ಇದ್ದು, ಹೀಗೆ ಮೂಲೆಗುಂಪಾಗಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನಕ್ಕೆ ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಒಡ್ಡಿಕೊಂಡಿರಬೇಕಾದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲೇನೂ ಅವರಿಲ್ಲ.

ಚುನಾವಣೆ ಗೆಲ್ಲಬಹುದು ಅಥವ ಗೆಲ್ಲದೇ ಇರಬಹುದು, ಜನಮಾನಸದಲ್ಲಿ ಹಿಂದೂ ನಾಯಕ ಎಂಬ ಭಾವನೆಯನ್ನು ಅದಾಗಲೇ ಅವರು ಮೂಡಿಸಿಯಾಗಿದೆ. ಈಗಲೂ ಸಮಯದ ಹಂಗಿಲ್ಲದೆ ಹಿಂದೂ ಸಮಾಜಕ್ಕಾಗಿ ಎದ್ದು ಬರುತ್ತಿರುವ ಈ ಭಾಗದ ಏಕೈಕ ನಾಯಕ ಅರುಣ್ ಪುತ್ತಿಲರೇ..! ಈ ತಳ್ಳಾಟ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲೂ ಜನರ ಭಾವನೆ ವಾಲಿದ್ದು ಅರುಣ್ ಪುತ್ತಿಲ ಅವರ ಕಡೆಗೆಯೇ..! ಅದರರ್ಥ, ಅರುಣ್ ಪುತ್ತಿಲ ಮಾಡುವುದೆಲ್ಲಾ ಸರಿ, ಅವರನ್ನು ಯಾರೂ ಪ್ರಶ್ನಿಸಬಾರದು ಎಂದಲ್ಲ.

ಆದರೆ ಸದ್ಯಕ್ಕಂತೂ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಪ್ರಶ್ನೆ ಮಾಡಬೇಕಾದಂತಹ ಕಾರ್ಯವನ್ನೇನೂ ಅವರು ಮಾಡಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಪುತ್ತೂರಿನ ಸಾಮಾನ್ಯ ನಾಗರಿಕರಿಗೂ ತಿಳಿದಿದೆ.
ನಿಜಕ್ಕಾದರೆ ಸಂಘದ ಅಥವ ಭಾಜಪದ ಒಂದಷ್ಟು ಜನ ಹಿರಿಯರು ಮನಸ್ಸು ಮಾಡಿದರೆ ಅರುಣ್ ಪುತ್ತಿಲರ ವರ್ಚಸ್ಸನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಪುತ್ತೂರಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ ಬಹುತೇಕ ಕರಾವಳಿ ಭಾಗದಾದ್ಯಂತ ಸಂಘಟನೆಯನ್ನು, ಪಕ್ಷವನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಬಲಪಡಿಸಬಹುದು, ಮತ್ತೂ ಮುಂದುವರೆದು ಪುತ್ತಿಲ ಪರಿವಾರವನ್ನೇ ಹಿಂದೂ ಸಂಘಟನೆಗಳಡಿ ವಿಲೀನಗೊಳಿಸಲೂಬಹುದು. ಆದರೆ ಅಂತಹ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಜಾರಿಗೊಳ್ಳಬೇಕಾದರೆ ಪರಸ್ಪರ ವಿಶ್ವಾಸ ಮೂಡಬೇಕಿದೆ ಹಾಗೂ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಿಂತ ಹಿಂದೂ ಸಮಾಜದ, ಭಾಜಪದ ಉನ್ನತಿಕೆಯೇ ಲಕ್ಷ್ಯವಾಗಬೇಕಿದೆ!

ಹಾಗೆಂದು ಸಂಘಪರಿವಾರದ ಹಿರಿಯರೋ, ಹಿಂದೂ ಸಮಾಜದ ನೇತಾರರೋ ಎಲ್ಲರೂ ಕೈಕಟ್ಟಿಕೂತಿದ್ದಾರೆ ಎಂದಲ್ಲ. ವಿಶ್ವಹಿಂದೂ ಪರಿಷತ್ತಿನ ಹಿರಿಯರೆನಿಸಿದವರು ಈ ಘಟನೆಯನ್ನು ಖಂಡಿಸಿದ್ದಾರೆ, ತಪ್ಪಾದದ್ದು ಹೌದು ಎಂಬುದನ್ನು ಪ್ರಾಂಜಲ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.

ಪುತ್ತೂರಿನ ಘಟನೆಯ ಬಳಿಕ ಸಂಘದ ಹಿರಿಯರೊಬ್ಬರು ‘ಬೈಠಕ್’ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆಂಬ ವರ್ತಮಾನವಿದೆ. ಯಾಕೆಂದರೆ ನಿಜವಾದ ಸಂಘ, ರಾಜಕೀಯಕ್ಕಿಂತ ಭಿನ್ನವಾದದ್ದು, ಶ್ರೇಷ್ಟವಾದದ್ದೂ ಹೌದು. ಸಂಘ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಒಳಗೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡುತ್ತದೆಯೇ ವಿನಃ ತನ್ನ ಕಿರೀಟವನ್ನು ವಿಜ್ರಂಭಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಹೊರಡುವುದಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ಸಂಘದ ಹಿರಿಯರೆನಿಸಿದವರು ತಮ್ಮ ಸಹಸಂಘಟನೆಗಳಿಗೆ, ಅವುಗಳ ನೇತೃತ್ವ ವಹಿಸಿದವರಿಗೆ ಬುದ್ಧಿಮಾತು ಹೇಳಿರಬಹುದು ಎಂಬ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಿದೆ. ಯಾಕೆಂದರೆ ‘ಅದು ಕಾರ್ಯಕರ್ತರ ಭಾವನೆ’ ಎಂದು ಯಾರೂ ಜಾರುವಂತಿಲ್ಲ. ಯಾಕೆಂದರೆ ಕಾರ್ಯಕರ್ತ ತಪ್ಪಾದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯರಾಂಭಿಸಿದರೆ ಆತನನ್ನು ತಿದ್ದಿ, ಸರಿದಾರಿಗೆ ತರುವ ಜವಾಬ್ಧಾರಿ ನೇತಾರರಿಗಿದೆ. ಅಕಸ್ಮಾತ್ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರಲ್ಲಿ ನೋವಿದೆ ಎಂದು ಗೊತ್ತಿದ್ದರೆ, ನೇತಾರರೆನಿಸಿದವರು ಇಷ್ಟು ದಿನ ತೆಪ್ಪಗಿದ್ದದ್ದು ಯಾಕೆ, ಹಾಗಾದರೆ ಅವರಿಗೂ ಆ ನೋವು ಕಾರ್ಯಕರ್ತರಲ್ಲಿ ಸದಾ ಉಳಿದೇ ಇರಬೇಕು ಎಂಬ ಭಾವನೆ ಇದೆಯೇ? ಎಂದು ಪುನಃ ಅವರ ಬುಡಕ್ಕೇ ಬರುತ್ತದೆ! ಹಾಗಾಗಿ ಪಕ್ಷ, ಸಂಘಟನೆಗಳ ನೇತಾರರು ಹೆಚ್ಚು ಜಾಗೃತೆ ವಹಿಸಬೇಕಿದೆ.
ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ನೋಡಿದರೆ, ಬಜರಂಗದಳವೋ, ಶ್ರಿರಾಮಸೇನೆಯೋ ಅಥವ ಪುತ್ತಿಲ ಪರಿವಾರವೋ… ಇವೆಲ್ಲದರ ಕಾರ್ಯಕರ್ತ ನಿಜಕ್ಕೂ ಮುಗ್ಧನೇ, ಆತ ತನ್ನ ನೇತಾರ ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು ಪ್ರಮಾಣವೆಂದೇ ನಂಬುತ್ತಾನೆ. ಯಾರೆದುರಾದರೂ ಛೂ ಬಿಟ್ಟರೆ ಹರಿಹಾಯುತ್ತಾನೆ. ಕೊನೆಗೆ ಅವನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ ‘ನೀ ಮಾಡಿದ್ದು ಸರಿಯಾ’ ಎಂದು ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟು ಕೇಳಿದರೆ ಕಣ್ಣಿರ‍್ಗರೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಹಾಗಾಗಿ ಪುತ್ತಿಲರು ಬಂದಾಗ ತೋಳೇರಿಸಿದವರನ್ನು ನಿಂದಿಸಬೇಕಾದದ್ದಿಲ್ಲ. ಅವರಿಗೆ ಯಾರೋ ಅಂತಹ ಪ್ರೇರಣೆ ನೀಡಿರಬಹುದು. ಅಷ್ಟಕ್ಕೂ ಪುತ್ತಿಲರ ಎದುರು ನಿಂತವರೂ ಹಿಂದೂ ಸಮಾಜಕ್ಕಾಗಿಯೇ ತಮ್ಮನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಮರೆಯಬಾರದು.
ಹಿಂದೊಮ್ಮೆ ಬೆಳ್ತಂಗಡಿಯ ಶಾಸಕ ಹರೀಶ್ ಪೂಂಜಾ ಭಾಷಣದಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಶಾಸಕ ಸ್ಥಾನ ಅಥವ ಹಿಂದುತ್ವ ಆಯ್ಕೆಯಾಗಿ ಎದುರು ನಿಂತರೆ ನಾನು ಹಿಂದುತ್ವವನ್ನೇ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ ಎಂದಾಗ ಇಡೀ ಹಿಂದೂ ಸಮಾಜ ಪುಳಕಿತಗೊಂಡಿತ್ತು. ತದನಂತರ ಹೆಚ್ಚಿನವರು ‘ರಾಜಕೀಯಕ್ಕಿಂತ ಹಿಂದುತ್ವವೇ ಮುಖ್ಯ’ ಎಂದು ರಾಜ್ಯಾದ್ಯಂತ ಭಾಷಣ ಮಾಡಲಾರಂಭಿಸಿದ್ದರು. ಹೀಗೆ ರಾಜ್ಯದೆಲ್ಲೆಡೆ ರಾಜಕೀಯಕ್ಕಿಂತ ಹಿರಿದೆನಿಸಿದ ಹಿಂದುತ್ವ ಪುತ್ತೂರಿನಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ರಾಜಕೀಯದೆದುರು ಮಂಡಿಯೂರಿ ಕುಳಿತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡುವಾಗ ಅಯ್ಯೋ ಎನಿಸುತ್ತದೆ.

ಕೊನೆಗೂ, ಈ ರಾಡಿ ರಾದ್ಧಾಂತಗಳಿಗೆ ಕೊನೆ ಹಾಡಲು ಅಸಾಧ್ಯವಾದರೆ ಅಷ್ಟರಮಟ್ಟಿಗೆ ಸಂಘವೂ, ಭಾಜಪವೂ ಈ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಸೋತಿದೆ ಎಂದೇ ಅರ್ಥ. ಯಾಕೆಂದರೆ ತನ್ನದೇ ಆಡುಂಬೊಲ ಪುತ್ತೂರಿನ ರಗಳೆಗಳನ್ನೇ ಸರಿಪಡಿಸಲಾಗದೆ ‘ಬನ್ನಿ ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯನವರನ್ನು ಎದುರಿಸೋಣ’ ಎಂದರೆ ಬಿದ್ದು ಬಿದ್ದು ನಗೋಣ ಎನಿಸುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ರಾಜಕೀಯವನ್ನು ಮನೆಯಲ್ಲಿಟ್ಟು, ಹಿಂದೂ ಸಮಾಜದ ಎಲ್ಲರೂ ಒಂದಾಗಿ ಬೆರೆಯುವಂತಹ ವಾತಾವರಣವನ್ನು ರೂಪಿಸುವ ಸದ್ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ‘ಪುತ್ತೂರಿನ ಕಾಣದ ಕೈಗಳಿಗೆ’ ಭಗವಂತ ಕರುಣಿಸಲಿ ಎಂದಷ್ಟೇ ಹಾರೈಸಬಹುದು..!

ರಾಕೇಶ ಕುಮಾರ್ ಕಮ್ಮಜೆ
ಪ್ರಾಂಶುಪಾಲರು
ಅಂಬಿಕಾ ಮಹಾವಿದ್ಯಾಲಯ
ಬಪ್ಪಳಿಗೆ, ಪುತ್ತೂರು